Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych „Opowieści” 2026 już za miesiąc. Trwają zapisy na bezpłatne warsztaty
Już za miesiąc Płock ponownie stanie się miejscem spotkania artystów sztuki performansu z całego świata. W dniach 24–26 lipca 2026 roku odbędzie się III Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych „Opowieści”, którego program wypełnią performanse, działania artystyczne i spotkania z twórcami z Polski i zagranicy.
Tymczasem wszystkich zainteresowanych sztuką współczesną, performansem i działaniami intermedialnymi zapraszamy do udziału w bezpłatnych warsztatach performansu, które poprzedzą festiwal.
Warsztaty odbędą się w dniach 20–23 lipca w Muzeum Mazowieckim w Płocku. Poprowadzi je międzynarodowy duet VestAndPage (Verena Stenke i Andrea Pagnes) – uznani artyści performance, realizujący projekty artystyczne i edukacyjne na całym świecie oraz twórcy Międzynarodowego Tygodnia Sztuki Performance w Wenecji.
Podczas czterech dni intensywnej pracy uczestnicy będą rozwijać własne działania twórcze, pracować nad obecnością, relacjami i współpracą. Efekt warsztatów zostanie zaprezentowany publiczności podczas festiwalu.
❗ Liczba miejsc jest ograniczona do 15 osób, a zainteresowanie warsztatami jest bardzo duże. Zgłoszenia napływają już od kilku tygodni, dlatego osoby zainteresowane udziałem powinny zgłosić się jak najszybciej.
Najważniejsze informacje:
• termin: 20–23 lipca 2026 r.
• godziny: 10.00–17.00
• miejsce: Muzeum Mazowieckie w Płocku
• liczba miejsc: maksymalnie 15 osób
• udział: bezpłatny
• zapisy: a.plocieniak@muzeumplock.eu
Szczegółowy program III Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Performatywnych „Opowieści” poznamy już wkrótce.
Spektralność performowana
Warsztaty te poświęcone są badaniu ciała jako przestrzeni przepuszczalnej oraz przestrzeni jako środowiska spektralnego – niestabilnych progów, na których nieustannie krzyżują się obecność i nieobecność, pamięć i materialność, to, co widzialne i to, co niewidzialne. Opierając się na metodologii „performansu jako badań” stworzonej przez VestAndPage, uczestnicy angażują się w proces immersyjny, w którym działanie poprzedza interpretację, a wiedza wyłania się poprzez doświadczenie ucieleśnione.
Spektralność traktowana jest nie jako coś upiornego, ale jako stan współobecności: to, co się utrzymuje, co się wycofuje lub pozostaje częściowo dostrzegalne. Poprzez praktyki słuchania, spowolnienia, wrażliwości i ryzyka uczestnicy zgłębiają pojawianie się i zanikanie, kruchość i transformację jako twórcze siły artystyczne.
Pracując z podstawowymi materiałami, takimi jak woda, oddech, światło, cień i znalezione przedmioty, uczestnicy tworzą działania dostosowane do konkretnego miejsca, długotrwałe ćwiczenia oraz partytury performatywne, które dostrajają ich do subtelnych sił, śladów i rezonansów zamieszkujących ciała i otoczenie.
Istnieje bowiem szczególna zależność między performansem a spektralnością, ponieważ przestrzeń performatywna tak często staje się miejscem działania magii. Obecność wykonawców, przedmiotów i słów, a nawet samej pustej przestrzeni, jest głęboko przesiąknięta paradoksem: rzeczy są tym, czym są, a jednocześnie, w pewnym stopniu, są czymś innym. W tym splocie rzeczywistości i alternatywnych rzeczywistości, obecności i pamięci, można powiedzieć, że spektralność jest nieodłącznym elementem politycznych wizji przyszłości.
Warsztaty kończą się wspólną konstelacją performatywną, w której ciała, materiały, tymczasowość i czynniki nie-ludzkie współistnieją bez hierarchii. Performance staje się żywym progiem, gdzie zbiega się to, co porowate i to, co spektralne, a znaczenie pozostaje otwarte, relacyjne i podlega ciągłej transformacji.