2026

III Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych „Opowieści”
24–26 lipca 2026
Muzeum Mazowieckie w Płocku

Światowej klasy performerzy, legendy sztuki współczesnej i artyści z piętnastu krajów przyjadą tego lata do Płocka. Przez trzy dni miasto stanie się międzynarodową stolicą sztuk performatywnych, goszcząc twórców z Polski, Szwajcarii, Kuby, Belgii, Włoch, Niemiec, Słowacji, Boliwii, Ukrainy, Senegalu, Hiszpanii, Holandii, RPA, Australii i Wielkiej Brytanii.

W programie trzeciej edycji festiwalu „Opowieści” znajdą się działania artystów należących do najciekawszych i najbardziej cenionych osobowości obszaru sztuk performatywnych.

Gwiazdy tegorocznego festiwalu

Gośćmi festiwalu będą m.in. VestAndPage – włosko-niemiecki duet Vereny Stenke i Andrei Pagnesa, uznawany za jedną z najważniejszych formacji europejskiej sztuki performance. Ich działania, prezentowane na całym świecie, łączą intensywne doświadczenie cielesności z refleksją nad pamięcią, miejscem i relacjami społecznymi. Artyści poprowadzą również warsztaty poprzedzające festiwal (20–23 lipca).

W programie znajdzie się także „Tribute to Valie Export” – poświęcony zmarłej w maju austriackiej ikonie sztuki awangardowej. Część działań odbędzie się w przestrzeni miejskiej. Z kolei „Monologi z Gazy” będą czytane indywidualnie przez artystów.

Do Płocka przyjedzie również Marcia Farquhar, artystka o międzynarodowej renomie, której performanse realizowane były zarówno w muzeach i galeriach, jak i w przestrzeniach codzienności – od parków po prywatne mieszkania. W działaniu będzie wspierał ją mąż – Jem Finer.

Boliwijska artystka Giovanna Miralles wprowadzi nas w świat inspirowany ceremoniami Majów. Kubańsko-belgijska artystka Lázara Rosell Albear zaprezentuje solowy koncert połączony z projekcją wideo. Performerki ze Szwajcarii przybliżą twórczość Niki de Saint Phalle.

Ukraiński kolektyw GALAS (Vlad Gryn i Taras Gembik) zaprosi publiczność do wspólnej uczty. Holenderski duet Steef Kersbergen i Caro Ruoff podejmie temat tranzycji i tożsamości. Natalia Zagórska-Thomas zaproponuje wielogodzinne działanie partycypacyjne oraz osobny performans.

Wśród zagranicznych gości znajdą się również Viktor Fucek (Słowacja), Sara Simeoni (Włochy) oraz Mamadou Góo Bâ (Senegal), który stworzy wyjątkowy projekt z kompozytorem i pianistą improwizującym Andrzejem Rejmanem. Simon Zagórski-Thomas (Wielka Brytania) zaprosi publiczność do swojego świata muzyki i animacji.

30-minutowy film „Jak rozumieć świat”, zrealizowany przez Louisiana Channel, przybliży sylwetkę jednego z najwybitniejszych współczesnych artystów – Williama Kentridge’a z RPA. Natomiast instalacja Renaty Buziak (Australia), łącząca wideo i tkaninę, zaprezentuje stworzoną przez nią innowacyjną technikę fotograficzną biochromu.

Zapraszamy także na równoczesny z brytyjską premierą pokaz filmu „Expiry” – poruszającego portretu najstarszego żyjącego brytyjskiego artysty performatywnego Kena Turnera, opowieści o twórczości, przemijaniu i radosnym starzeniu się.

 

Wybitni polscy twórcy

Polską scenę reprezentować będą m.in. Ewa Zarzycka – legenda polskiej sztuki performance, Grażyna Chmielewska – uznana tancerka butoh, a także Ola Kozioł, obdarzona niezwykłym głosem.

Swoje działania zaprezentują również: Urszula Ziemkiewicz, Jagoda Kwiatkowska, Kornelia Ciejka, Łukasz Horbów, Maciej Kryński, Agata Szuba, Michał Górski i Julia Borowiecka.

Festiwal to nie tylko prezentacje uznanych twórców i artystów wyłonionych w open call. Program obejmuje również warsztaty, działania partycypacyjne i projekty realizowane wspólnie z mieszkańcami. Dzięki temu publiczność stanie się nie tylko widzem, ale również współtwórcą wydarzenia.

Tegorocznej edycji przyświeca motto:

„By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd”
(S.J. Lec, „Myśli nieuczesane”)

Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny.

Szczegółowy program festiwalu oraz kolejne informacje o artystach opublikujemy już wkrótce.

Zachęcamy do śledzenia wydarzenia i strony www.opowiesci-stories.pl.

Organizatorem festiwalu jest Muzeum Mazowieckie w Płocku, a współorganizatorem Płocki Ośrodek Kultury i Sztuki im. Themersonów. Wydarzenie wspierają finansowo Samorząd Województwa Mazowieckiego „Mazowsze serce Polski” oraz Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Kuratorka festiwalu: Małgorzata Sady

Koordynatorki: Agnieszka Płocieniak-Kaniewska, Milena Kolibczyńska

Dobry duch festiwalu: Leonard Sobieraj, dyrektor Muzeum Mazowieckiego w Płocku

2025

W roku 2025 Muzeum mazowieckie w Płocku kontynuował ideę „Opowieści” i zorganizować kolejną edycję festiwalu sztuk performatywnych. II Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych „Opowieści” trwał od 25 do 27 lipca 2025 roku w Muzeum Mazowieckim w Płocku (Tumska 8 i Kolegialna 6).

Było to to wydarzenie złożone z performance’ów kilkunastu międzynarodowych artystów, instalacji artystycznych, sceny dla młodych artystów, pokazów filmowych, spotkań z artystami. Kuratorka festiwalu, Małgorzata Sady, zaprosiła do uczestnictwa w wydarzeniu zarówno performerów o wieloletnim dorobku, jak i interesujących artystów rozpoczynających swe kariery. Byli to m.in. Ewa Zarzycka (PL), Alastair MacLennan (Irlandia Płn/ Szkocja), Hubert Zemler (PL), Ralph Peters i Susan Weins (Niemcy), grupa artystek szwajcarskich – Muda Mathis, Sus Zwick, Fränziska Furter, Chris Regn, Dorotea Rust. Od 25 do 27 lipca 2025 roku opanowali oni zróżnicowaną przestrzeń Muzeum Mazowieckiego w Płocku – muzealną aulę, patio przy ul. Tumskiej i Kolegialnej, salę wystaw czasowych. Spotkaliśmy się z różnymi odmianami sztuki performance, muzyką, filmem, poezją, instalacjami, teatrem, sztuką nowych mediów. Festiwal angażował, stawiał pytania i budował platformę porozumienia. Był wydarzeniem o zasięgu międzynarodowym, z racji pochodzących z wielu krajów Europy artystów, uniwersalności poruszanych na festiwalu tematów, jak i publiczności.

Kuratorką festiwalu była Małgorzata Sady. 

Małgorzata Sady Pisze i mówi o filmie, sztuce i literaturze, tłumaczy, fotografuje, maluje, tworzy przestrzenie dźwiękowe. Pracuje przy realizacji filmów dokumentalnych i animowanych. Wykłada w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Od końca lat 70 jako kuratorka, tłumaczka i autorka projektów artystycznych współpracuje z centrami sztuki, studiami filmowymi, uczelniami, festiwalami teatralnymi, sztuki performance i filmowymi w Polsce i na wszystkich kontynentach. Autorka licznych przekładów z dziedziny sztuki współczesnej, literatury, filozofii, historii (Wittgenstein, Russell, Themerson, Czechowicz, Poświatowska i in). Dwukrotna stypendystka MKiDN. Kuratorka stałej wystawy Themersonów w Muzeum Mazowieckim. W prowadzonej przez nią oficynie „Gaberbocchus w Polsce” od roku 2002 wydaje Utwory rozrzucone Themersonów. Współpracuje z Festiwalem Themersonów w Płocku od początku jego istnienia. Twórczość tej niezwykłej pary artystów była tematem wielu jej wykładów, prezentacji, wystaw i publikacji w Polsce, Japonii, Izraelu, Białorusi, Szwajcarii, Ukrainie, Litwie, Australii, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Szwecji i in. Obecnie jest w trakcie realizacji rocznego projektu finansowanego przez Program Kultura – fundusze EOG, inspirowanego twórczością Themersonów i kończy pracę nad biografią Franciszki i Stefana, z którymi łączyła ją przyjaźń przez 10 ostatnich lat ich życia.

2022 – 2023

„Opowieści/ Świat jest bardziej skomplikowany niż nasze prawdy o nim”, którego częścią był I Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych, był projektem artystyczno-edukacyjny w obszarze współczesnych sztuk wizualnych (w tym sztuk performatywnych) realizowanym w partnerstwie przez Muzeum Mazowieckim w Płocku i Kunstbanken Senter For Samtidskunst w Hamar pod patronatem twórczości Franciszki i Stefana Themersonów.

Nawiązanie do Themersonów było kluczowe dla zadania – wynika zarówno z linii programowej Muzeum Mazowieckiego (które w 2021 r. otworzyło Galerię Themersonów), jak również z uniwersalności myśli i dorobku artystycznego tej pary w kontekście współczesnej sztuki.

Projekt realizowany był przez rok, w okresie kwiecień 2023 – marzec 2024, a program wydarzeń zakłada organizację działań w regionach o niższym dostępie do kultury, lezących poza dużymi centrami, zarówno w Polsce (Płock), jak i Norwegii (Hamar).

Cele projektu: stworzenie platformy współpracy pomiędzy instytucjami działającymi w podobnym środowisku w Polsce i Norwegii, w tym wsparcie ich przedsiębiorczości, upowszechnienie i promocja współczesnej sztuki i praktyk performatywnych wśród szerokiej publiczności, upowszechnienie dorobku Themersonów, nawiązanie relacji sprzyjającej lepszej komunikacji i zrozumieniu między artystami, instytucjami i obywatelami dwóch krajów wykorzystujących sztukę jako medium, popularyzacja efektów współpracy na arenie międzynarodowej, promocja różnorodności kulturowej (aktywizacja grup mniejszościowych).

Kuratorkami projektu „Opowieści” były:

Małgorzata Sady

Pisze i mówi o filmie, sztuce i literaturze, tłumaczy, fotografuje, maluje, tworzy przestrzenie dźwiękowe. Pracuje przy realizacji filmów dokumentalnych i animowanych. Wykłada w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Od końca lat 70 jako kuratorka, tłumaczka i autorka projektów artystycznych współpracuje z centrami sztuki, studiami filmowymi, uczelniami, festiwalami teatralnymi, sztuki performance i filmowymi w Polsce i na wszystkich kontynentach. Autorka licznych przekładów z dziedziny sztuki współczesnej, literatury, filozofii, historii (Wittgenstein, Russell, Themerson, Czechowicz, Poświatowska i in). Dwukrotna stypendystka MKiDN. Kuratorka stałej wystawy Themersonów w Muzeum Mazowieckim. W prowadzonej przez nią oficynie „Gaberbocchus w Polsce” od roku 2002 wydaje Utwory rozrzucone Themersonów. Współpracuje z Festiwalem Themersonów w Płocku od początku jego istnienia. Twórczość tej niezwykłej pary artystów była tematem wielu jej wykładów, prezentacji, wystaw i publikacji w Polsce, Japonii, Izraelu, Białorusi, Szwajcarii, Ukrainie, Litwie, Australii, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Szwecji i in. Obecnie jest w trakcie realizacji rocznego projektu finansowanego przez Program Kultura – fundusze EOG, inspirowanego twórczością Themersonów i kończy pracę nad biografią Franciszki i Stefana, z którymi łączyła ją przyjaźń przez 10 ostatnich lat ich życia.

Ingrid Blekastad

Od 2000 roku jest dyrektorem i liderem artystycznym Kunstbanken Hedmark Kunstsenter. Kunstbanken to centrum sztuki współczesnej mieszczące się w Hamar, norweskim mieście położnym 1,5 h godziny od Oslo. Blekastad jest inicjatorką zaangażowania Kunstbanken w sztukę performance, a od 2003 roku jest kuratorką odbywającego się tam Międzynarodowego Festiwalu Performance oraz licznych wystaw sztuki współczesnej.
Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie w Bergen, przez 11 lat pracowała jako kurator w Muzeum Sztuki w Lillehammer. Była wykładowcą historii sztuki na Lillehammer University College, opublikowała wiele artykułów na temat sztuki współczesnej w różnych magazynach poświęconych sztuce, katalogach wystaw i książkach.

———

Fundusze Norweskie i EOG służą współpracy na rzecz ograniczania nierówności ekonomicznych i społecznych w Europie. Od momentu powstania wdrożono tysiące
projektów, w których wzięła udział jeszcze większa liczba osób, przyczyniając się do realizacji tych celów. Rozwinięto relacje i osiągnięto rezultaty.

Bezzwrotna pomoc finansowa dla Polski w postaci dwóch instrumentów pod nazwą: Mechanizm Finansowy EOG oraz Norweski Mechanizm Finansowy (potocznie znanych jako fundusze norweskie), pochodzi z trzech krajów EFTA (Europejskiego Stowarzyszenie Wolnego Handlu), będących zarazem członkami EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego), tj. Norwegii, Islandii i Liechtensteinu.

Konsekwencją członkostwa Polski w Unii Europejskiej było przystąpienie do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Na mocy Umowy o rozszerzeniu EOG z 14 października 2003 r. ustanowiona została pomoc finansowa krajów Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), tworzących EOG – a tym samym korzystających z możliwości, jakie oferuje rynek wewnętrzny UE – dla najmniej zamożnych państw UE, w tym także Polski.

W październiku 2004 r. polski rząd podpisał dwie umowy, które umożliwiają korzystanie z dodatkowych, obok funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii Europejskiej, źródeł bezzwrotnej pomocy zagranicznej: Memorandum of Understanding wdrażania Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Memorandum of Understanding wdrażania Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Darczyńcami są 3 kraje EFTA: Norwegia, Islandia i Liechtenstein.

Oba mechanizmy zostały objęte jednolitymi zasadami i procedurami oraz podlegają jednemu systemowi zarządzania i wdrażania w Polsce. Obecnie funkcję koordynacyjną w tym względzie – jako Krajowy Punkt Kontaktowy – pełni Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju.

Wdrażanie Mechanizmów Finansowych w Polsce odbywa się na podstawie Regulacji ws. wdrażania MF EOG i NMF, przy uwzględnieniu wytycznych przygotowanych przez państwa-darczyńców.